newsletter zamknij okno >

Dziękujemy za dopisanie się do newsletter'a

Taki adres email jest już dopisany do naszego newsletter'a

Sprawdź naszą ofertę terenów inwestycyjnych >>>

Inwestuj na dolnym śląsku

regulacje prawno-administracyjne

WYBRANE PODSTAWY PRAWNE KONTROLI EKSPORTU

AKTY PRAWNE UE

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 388/2012 z dnia 19 kwietnia 2012 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1232/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania

Rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (Dz.U.UE L z dnia 29 maja 2009 r.)

Wspólne Stanowisko Rady nr 2008/944/WPZiB z dnia 8 grudnia 2008 r. określające wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego (Dz.U.UE L z dnia 13 grudnia 2008 r.)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie (Dz.U.UE L z dnia 10 czerwca 2009 r.). Dyrektywa nie obowiązuje bezpośrednio w polskim prawie – państwa członkowski mają obowiązek stosować się do niej i implementować jej postanowienia w prawie wewnętrznym.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1236/2005 z dnia 27 czerwca 2005 r. w sprawie handlu niektórymi towarami, które mogłyby być użyte do wykonywania kary śmierci, tortur lub innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania – odpowiedzialny w tej dziedzinie jest Departament Bezpieczeństwa Gospodarczego Ministerstwa Gospodarki.

KRAJOWE PODSTAWY PRAWNE KONTROLI OBROTU

Ustawa z dnia 25 maja 2012 r. o zmianie ustawy o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2012 nr 0 poz. 707)

Ustawa z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa (Dz.U. 2000 Nr 119 poz. 1250)

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 października 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wprowadzenia zakazu i ograniczenia obrotu towarami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa (Dz. U. 2009 Nr 183 Poz. 1427)

Inne akty wykonawcze do Ustawy dostępne są na stronach Departamentu Bezpieczeństwa Gospodarczego Ministerstwa Gospodarki

FORMUŁY HANDLOWE

Incoterms 2010
Reguły Incoterms wytyczają zakres odpowiedzialności kupujących i sprzedających za dostawę towarów w umowach sprzedaży. Są one autorytatywnymi zasadami ustalania podziału kosztów i ryzyka między stronami.Na całym świecie reguły Incoterms są regularnie włączane do umów sprzedaży i stały się częścią codziennego języka handlowego.

Międzynarodowa Izba Handlowa – MIH ( International Chamber of Commerce – ICC), organizacja światowego handlu przygotowuje i publikuje reguły Incoterms® od ponad 70 lat, dostarczając importerom, eksporterom, prawnikom, operatorom logistycznym, ubezpieczycielom uznawane światowo standardy, stanowiące podstawowe narzędzia przedsiębiorcy w prowadzonej działalności handlowej.

Nowelizacja INCOTERMS 2010 weszła w życie 1 stycznia 2011. Jednakże poprzednie edycje nie utraciły ważności. Ważne jest więc podanie informacji w zawartym przez nas kontrakcie handlowym na jakie wydanie INCOTERMS sie powołujemy.

Najważniejszą zmianą w INCOTERMS 2010 jest wyeliminowanie – po 74 latach obowiązywania – terminu linii nadburcia statku (ship’s rail) jako miejsca podziału ryzyka w formułach FOB, CFR i CIF. W ramach eliminacji tego terminu, w INCOTERMS 2010 obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru na statek (onboard) i to jest miejsce dostawy i podziału ryzyka pomiędzy sprzedającym i kupującym.

REGUŁY DLA WSZYSTKICH GAŁĘZI TRANSPORTU

EXW (Ex Works) – z zakładu (wpisać oznaczone miejsce dostawy)

Obowiązkiem sprzedającego jest postawienie towaru do dyspozycji kupującego w punkcie wydania (np. magazyn, zakład sprzedającego). Od tego miejsca kupujący ponosi ryzyko oraz wszystkie koszty i obowiązki, łącznie z załadunkiem towaru na środek transportu oraz dokonaniem formalności celnych w eksporcie.

FCA (Free Carrier) – dostarczony do przewoźnika (wpisać oznaczone miejsce dostawy)

Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru przewoźnikowi (lub innej osobie,

np. spedytorowi) wyznaczonemu przez kupującego w zakładzie sprzedającego (wówczas ma obowiązek załadować towar na środek transportu) lub w innym, wyznaczonym miejscu (wówczas ma obowiązek dostarczyć towar, gotowy do wyładunku, na środku transportu),

a także dokonanie formalności celnych w eksporcie.

Obowiązkiem kupującego jest przejęcie ryzyka oraz zawarcie umowy przewozu do wyznaczonego miejsca dostawy, a także poinformowanie sprzedającego o nazwie przewoźnika, terminie załadunku oraz rodzaju środka transportu.

CPT (Carriage Paid to) – przewóz opłacony do (wpisać oznaczone miejsce przeznaczenia)

Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru przewoźnikowi (od tego miejsca ryzyko ponosi Kupujący) oraz zawarcie umowy przewozu do określonego miejsca przeznaczenia oraz opłacenie jego kosztów. Obowiązkiem kupującego jest poniesienie wszystkich kosztów związanych z towarem podczas jego przewozu do miejsca przeznaczenia, z wyjątkiem tych, które obciążyły sprzedającego na podstawie umowy o przewóz.

CIP (Carriage and Insurance Paid to) – przewóz i ubezpieczenie opłacone do (wpisać oznaczone miejsce przeznaczenia)

W porównaniu do formuły CPT, zakres obowiązków sprzedającego jest rozszerzony

o zawarcie umowy ubezpieczenia i pokrycie jego kosztów oraz przekazanie kupującemu dowodu ubezpieczenia, aby mógł on dochodzić roszczeń od ubezpieczyciela – w przypadku uszkodzenia czy utraty towaru. Pozostałe obowiązki stron są takie jak w CPT.

DAT (Delivered at Terminal) - dostarczony do terminalu (wpisać oznaczony terminal w porcie lub miejscu przeznaczenia)

Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru i postawienie go do dyspozycji kupującego, po wyładunku ze środka transportu, w określonym terminalu, w wyznaczonym porcie lub innym wskazanym miejscu przeznaczenia. Od tego miejsca koszty oraz ryzyko ponosi kupujący.

DAP (Delivered at Place) - dostarczony do miejsca (wpisać oznaczone miejsce przeznaczenia)

Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru i postawienie go do dyspozycji

kupującego, na środku transportu, gotowego do wyładunku. Od tego miejsca koszty oraz ryzyko, w tym wyładunku, ponosi kupujący.

DDP (Delivered Duty Paid) - dostarczony, cło opłacone (wpisać oznaczone miejsce przeznaczenia)

Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru do określonego miejsca przeznaczenia oraz postawienie go do dyspozycji kupującego, oclonego, na środku transportu, gotowego do wyładunku. Obowiązkiem kupującego jest wyładunek towaru.

REGUŁY DLA TRANSPORTU MORSKIEGO I WODNEGO ŚRÓDLĄDOWEGO

FAS (Free Alongside Ship) - dostarczony wzdłuż burty statku (wpisać oznaczony port załadunku)

Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru wzdłuż burty statku w porcie załadunku. Od tego miejsca ryzyko i koszty ponosi kupujący. Kupujący ma obowiązek zawrzeć umowę przewozu i poinformować sprzedającego o nazwie statku, miejscu załadunku i terminie dostawy do portu.

FOB (Free on Board) - dostarczony na statek (wpisać oznaczony port załadunku)

Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru na statek w porcie załadunku. Od tego miejsca ryzyko i koszty ponosi kupujący. Kupujący ma obowiązek zawrzeć umowę przewozu i poinformować sprzedającego o nazwie statku, miejscu załadunku i terminie dostawy do portu.

CFR (Cost and Freight) - koszt i fracht (wpisać oznaczony port przeznaczenia)

Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru na statek w porcie załadunku. Od tego miejsca ryzyko przechodzi na kupującego, jednakże nadal sprzedający ma obowiązek zawrzeć umowę przewozu morskiego oraz ponieść koszty dostarczenia towaru do portu przeznaczenia.

CIF (Cost, Insurance and Freight) - koszt, ubezpieczenie i fracht (wpisać oznaczony port przeznaczenia)

W porównaniu do formuły CFR, zakres obowiązków sprzedającego jest rozszerzony jedynie o zawarcie umowy ubezpieczenia i pokrycie jego kosztów oraz przekazanie kupującemu dowodu ubezpieczenia, aby mógł on, w przypadku uszkodzenia czy utraty towaru, dochodzić roszczeń od ubezpieczyciela. Pozostałe obowiązki stron takie jak w CFR.

W ramach transportu morskiego najczęściej stosowanymi przez strony kontraktu są formuły: EXW, FOB oraz CFR.

W przypadku dodatkowych pytań zapraszamy do kontaktu z naszym biurem. Postaramy się udzielić odpowiedzi na pojawiające się wątpliwości.

SKONTAKTUJ SIĘ Z NAMI

Dział Obsługi Inwestora i Eksportera DAWG
al. Kasztanowa 3a-5, 53-125 Wrocław

tel. + 48 71 794 54 46
tel. + 48 71 343 42 36
tel. + 48 71 343 42 34

e-mail: dcoie@dawg.pl